In tegenstelling tot de meeste mensen ging ik opnieuw een atypische weg uit. Mijn KHB avontuur ging verder dan alleen de schooluren. Na een maand musical studeren werd ook internaat De Muze mijn thuis, ik woonde in mijn school!

Ik vond het fantastisch om samen met mijn vrienden te wonen, onze eigen kamer maar toch liepen we elkaars deuren plat. Stiekem zonder sloffen door de gang lopen, stiekem nog bij elkaar op de kamer na slaaptijd, stiekem nog op de gang staan babbelen, … (sorry, not so sorry!)

MAAR:
Dankbaar voor de opvoeders
Dankbaar voor het lachen
Dankbaar voor de small talks
Dankbaar om het aanmelden gezellig te maken
Dankbaar voor het luisterend oor
Dankbaar om de huilbuien op te vangen
Dankbaar om mij aan te moedigen en te steunen
Dankbaar om in mij te geloven
Dankbaar voor de knuffels
Dankbaar voor de (steeds verdwijnende) icepacks

Maar vooral DANKBAAR om zo een belangrijk deel van mijn verhaal te zijn!